Een peer lijkt zo gewoon, in België zijn we er zo vertrouwd mee dat we er nauwelijks nog bij stilstaan. En toch koos ik om de peren te bekijken. Zelfs al ben ik daar geen grote voorstander van, vind ik deze vrucht wel heel interessant.
Zeker als je al een mede hebt waarbij peer de hoofdingredient is, en je als hobby brouwer ook graag wilt experimenteren met vruchten en andere kruiden. Dit maakt de peer dus interessant voor mij, maar misschien ook de andere hobby brouwer die meer wilt leren over de peer.
De Europese peer, Pyrus communis, is niet in België ontstaan.
de peer die wij nu kennen is het resultaat van duizenden jaren kleine keuzes. begonnen in gebieden van Azie, en dankzij de Oude griekse cultuur reeds bekender geworden. De romeinen teelden verschillende soorten en lagen mee aan de basis van verspreiding door Europa. En toch heeft Belgie nu wel het meest geschiedenis geschreven over de peer.
Vanaf de achttiende eeuw begonnen Belgische kwekers zich steeds intensiever bezig te houden met het selecteren en ontwikkelen van nieuwe rassen. Nicolas Hardenpont, een geestelijke uit de omgeving van Mons, wordt daarbij vaak genoemd.
In de eeuwen daarna groeide de Belgische kennis over peren verder, waarbij nieuwe rassen werden ontwikkeld. Zo ook de Conference peer.
Die peer ontstond oorspronkelijk in Engeland, maar werd in België en Nederland bijzonder belangrijk. Vandaag is ze nauwelijks nog weg te denken uit onze fruitteelt.
Een vrucht die oorspronkelijk van elders komt, wordt door jarenlange teelt zo vertrouwd dat we haar uiteindelijk als een product van onze eigen streek gaan beschouwen.
Zo werkt voedselgeschiedenis vaak.
Dat is natuurlijk de vraag die voor mij het meest interessant wordt.
Want een geschiedenisles over peren is leuk, maar uiteindelijk wil ik weten wat er in mijn glas gebeurt. De mede als vertrekpunt, waarbij een maker verschillende richtingen uit kan , kruiden, specerijen, bloemen of fruit, het verandert allemaal het karakter van de mede.
Ik was aangenaam verrast als Metwabe een mede met peren had ontwikkeld , en zelfs een variant daarmee had gemaakt.
Deze brengt zoetheid mee, maar ook frisheid en een zacht, herkenbaar aroma. Ze kan mooi aansluiten bij honing zonder noodzakelijk de hele drank over te nemen.
Ik wil de peer herkennen en de honing proeven. Maar de ene peer is de andere niet. Een conference is niet hetzelfde als de Doyenné du Comicee. Ze hebben een andere structuur, aroma of zoetheid. En dan begint het verhaal: hoe verwerk je deze in mede? Hoeveel sap gebruik je, of ga je voor het fruit? Wanneer voeg je het toe? wil je een halfzoete mede of een zoete? Of mik je op een droge variant? Het zijn keuzes die jouw product zullen bepalen.
Precies dat vind ik ook belangrijk om zoveel mogelijk variatie te hebben bij Taranartos. Er zijn zoveel mensen die hun weg vinden in de wereld van Taranartos, dat ik steeds voor iedereen wel de juiste smaak wil aanbieden. Daarom zet ik ook zoveel tijd in op het schrijven van een kroniek , uitleg geven, onderzoek, kortom om net dat te vinden die JIJ ook interessant kan vinden en wil proberen.
Ik heb al veel medes mogen ontdekken en ik ken de smaken van mijn klanten en vrienden heel goed, dus, wanneer het glas mij niet overtuigt, ondanks dat je een mooi verhaal hebt over jouw mede of jouw etiket heel bijzonder of speciaal is, houdt het voor mij op.
Er zit iets bijzonders in de combinatie. Aan de ene kant heb je de honing, het resultaat van het werk van bijen, anderzijds de peer, geoogst van een boom. Twee verschillende producten die samenkomen in een fles. Metwabe bracht ze samen. Dan neemt fermentatie het over. Het is niet meer honing en peer, het is iets nieuws. Het is meer dan gewoon perensap.
Net door deze magie en alchemie, kijk ik nu anders naar vruchten zoals peer, dan vroeger. Ik denk natuurlijk niet aan de geschiedenis (I got a life, you know!) van de peer, maar ik bekijk wel de smaak helemaal anders. Ik zoek zelfs hoe ik deze kan combineren met andere kruiden en specerijen, zoals de Herbstgefluster, die kaneel toevoegt aan de perensmaak.
Dan wil ik het verschil proeven tussen de Birne. gemaakt met enkel perensap. Ik wil ze proeven, want ik weet dat het de moeite waard is om er even bij stil te staan. Niet te lang, maar lang genoeg om nog een slok te nemen,
En dan kijk ik naar de hakhoning met perensmaak en denk: zelfs als snoep….
Bij kruik en vuur,
Kristof
