Kruidenmede is gekend als metheglyn. Dat wilt eigenlijk zeggen, elke mede met een kruidenoplegging kan tot een kruidenmede behoren. Bij taranartos zet ik hier ook specerijen in het lijstje, zoals kaneel of vanille. Het leuke is dat elke handelaar of mens in Belgie , die al kennis heeft over metheglyns of melomels , dit niet hadden zonder mijn werk en kronieken. Want mede was in vlaanderen helemaal niet gekend voor 2013 , toen ik begon met Taranartos. Hieronder volgt een uitleg die ik had gemaakt vanuit mijn jarenlange ervaring met mede en onderzoeken naar geschriften of andere bronnen.
Metheglyn is een andere intrigerende variëteit van mede, waarbij kruiden en specerijen aan het fermentatiemengsel worden toegevoegd of in de tweede rusting worden bijgevoegd. Dit geeft de mede een uniek aroma en smaak. Het is tevens ook één der oudste manieren om mede te brouwen, als we teruggaan naar de historische recepten uit Brittanie.
Metheglyn kan variëren van kruidig en verwarmend tot complex en exotisch, afhankelijk van de gekozen kruiden. Het is een variëteit die vaak wordt geassocieerd met magische en medicinale eigenschappen, en het heeft door de geschiedenis heen een speciale plaats ingenomen in zowel rituelen als geneeskunde.
Eigenlijk is metheglyn de oudste drank in Wales/welsh. Dat de benaming slaat op het toevoeging van kruiden is wederom een historisch feit waarbij kruiden werden gebruikt als geneesmiddel en veel minder voor de smaak. Het woord verwijst ook naar de term Arts (dokter) in het Wales, want Meddyglyn en Metheglyn vertonen nu toch wel eigenaardig veel gelijkenissen.
Wat ik nog had ontdekt in mijn zoektocht naar mede is een feit dat een wetsysteem , namelijk de Brehon Law , een tekst had die handelde over mede. Koning Hywell dda, ook gekend als Hywel ap Cadell, beter bekend als howel de goede, was koning van Deheubarth van 910 tot zijn dood, en later ook koning van Gwynedd. Hij staat bekend als de persoon die verantwoordelijk is voor geschreven wetten, en dus de brehon law, in Wales. Ik ga hierover meer schrijven in de toekomst wanneer ik uitwijk over de geschiedenis van mede.
In de middeleeuwen beweerde de hoveling Sir Kenelm Digbie dat metheglyn uitstekend was voor alles, van verkoudheden tot tering, en hij nam maar liefst 89 verschillende recepten voor mede metheglyn op in zijn kookboek. Meestal konden alleen koningen en de zeer rijken zich mede/ metheglyn veroorloven.
Specerijen waren kostbaar omdat ze per schip uit het verre oosten kwamen. Mede werd vaak gefermenteerd met grachtwater van het kasteel, en als je je specerijen kon veroorloven, voegde je ze toe om de onaangename smaak van het grachtwater in je mede te verhullen. Sanitair begrip was niet goed ontwikkeld in de middeleeuwen. Mensen wisten alleen dat als je iets gefermenteerds dronk, je niet ziek zou worden. natuurlijk werd het regenwater ook opgevangen in vaten en werd dit gekookt.
In mijn honingarchieven kan je ook recepten vinden uit de latere middeleeuwen, waar je dit kan zelf proberen.
Naarmate de landbouw vorderde en er meer hop en gerst werden verbouwd, werd bier de drank van de gewone man en werd mede steeds meer de drank van koningen. Zelfs tot op vandaag is een recept bewaard gebleven die gebrouwd werd voor Koniging Elizabeth I, the white queen. Het zou veel zoeter zijn dan wat wij tot op heden kennen, wetende dat Taranartos toch al zoete mede heeft.
De meest gekende kruiden die werden toegevoegd aan de mede om een metheglyn te vormen waren volgende. Moerasspirea, kruidnagel, gember, tijm en rozemarijn, maar ook salie en hoppe.
In volgende kronieken zal ik hier dieper ingaan op het gebruik van deze kruiden. Dit zal ook kunnen dienen voor medeblanders die er graag wat naslagwerk op nahouden of voor de hobbyist die graag eens wat wilt experimenteren.
Bij kruik en vuur,
Kristof
