Er zijn producten die we eten zonder nadenken, die we zonder vragen in het winkelkarretje leggen en nooit meer aandacht geven dan nodig. Honing is daar vreemd genoeg één van. We smeren het op brood, roeren het door thee, gebruiken het in de keuken alsof het een doodgewone zoetstof is. En toch — wanneer je even stilstaat, wanneer je je afvraagt wat honing eigenlijk is, dan opent zich een wereld die veel ouder, complexer en mysterieuzer is dan de meeste mensen beseffen. Het is een wereld waar natuur, ritueel en tijd met elkaar dansen. Een wereld die nog altijd doorleeft in producten zoals mede en hakhoning.
Honing is geen ingrediënt. Het is een verhaal. Een verhaal die ik mocht ontdekken via OBOD, the order of Bards Ovates and Druids. Toen ik begon als Bard, in deze orde, kwam ik al snel in contact met het belang van mede , en eigenlijk besefte ik dat er hier nog geen kroniek over geschreven werd. Daarom , met hulp, een kroniek over honing en mede, het product die mij heeft bezield om Taranartos op te starten.
Al sinds de oudheid draagt honing een bijna heilige status. In Egypte werd het gebruikt om koningen te balsemen, in Griekse mythes gaf het goden hun onsterfelijkheid, en in middeleeuwse kronieken stond honing bekend als voedsel voor krijgers en genezers. Het valt wel degelijk op: overal ter wereld werd honing gezien als meer dan een zoet product. Het had een symbolische waarde — zuiverheid, kracht, magie, genezing.
Het is niet verwonderlijk dat mede, de gefermenteerde drank op basis van honing, wordt beschouwd als DE oudste alcoholische drank ter wereld. Die drank ontstond nooit zomaar. Zij ontstond omdat honing altijd werd gezien als een geschenk van de natuur, misschien zelfs van de goden zelf. En dat gevoel van eerbied, dat oude respect, blijft tot vandaag voelbaar wanneer je kijkt naar hoe honing ontstaat.
Veel mensen leven met het idee dat bijen simpelweg nectar verzamelen uit bloemen en die vervolgens in honing veranderen. Maar dat beeld doet geen recht aan de realiteit. Wat bijen doen, grenst aan alchemie.
Het begint bij bloemen die nectar produceren als lokmiddel. De bij bezoekt tientallen, soms honderden bloemen per vlucht, en verzamelt telkens kleine druppeltjes nectar die ze bewaart in haar honingmaag. Die maag is geen spijsverteringsorgaan, maar een levende kruik, waarin de nectar wordt gemengd met enzymen die de suikers gedeeltelijk afbreken. Wanneer de bij terugkeert naar de kast, wordt de nectar doorgegeven aan andere werksters.
De nectar wordt druppel voor druppel in raatcellen geplaatst. Maar voordat die nectar honing kan worden, moet het grootste deel van het water eruit verwijderd worden. En dus beginnen de bijen te waaieren — letterlijk met hun vleugels luchtstromen creëren — totdat de vloeistof zo geconcentreerd is dat ze niet meer kan bederven. Pas dan wordt de cel verzegeld met een wasdeksel. Dit is het moment waarop honing wordt geboren.
Die honing kan jaren, zelfs eeuwen goed blijven. Archeologen vonden potten honing in Egyptische tombes die perfect eetbaar waren. Dat alleen al toont hoe uitzonderlijk het product is.
Naast de klassieke nectarhoning bestaat er nog een tweede soort: honingdauw. Voor wie het voor het eerst hoort, klinkt het bijna vreemd — alsof het een fout is in het systeem. Maar honingdauw is een uniek bijproduct van de natuur.
In dit geval verzamelen de bijen geen nectar van bloemen, maar een zoete vloeistof die zich vormt op bladeren en takken. Sapzuigende insecten zoals bladluizen drinken plantensappen en scheiden een suikerachtige dauw uit. Deze substantie, die op bladeren blijft liggen, wordt door bijen verzameld alsof het nectardruppels zijn.
Het resultaat verschilt sterk van gewone honing:
Voor producten als donkere medevarianten met krachtige smaakprofielen kan honingdauw een belangrijke rol spelen. Het draagt een bijna bosachtige diepte in zich — alsof je proeft wat bomen zwijgend opbouwen door de seizoenen heen.
Als honing het vlees van de natuur is, dan is mede haar geest. Door honing te fermenteren ontstaat een drank die eeuwenlang werd gedronken door krijgers, adel, reizigers, druiden en heksenmeesters. Mede is nooit zomaar alcohol; het is een drank die het ritme van honing volgt. Ze kan zacht zijn, floraal, fruitig, óf diep, donker en kruidig, afhankelijk van:
In moderne tijden beleeft mede een heropleving, en niet zonder reden. Mensen zijn opnieuw op zoek naar authenticiteit, naar verbinding met traditie en natuur. Honing en mede sluiten perfect aan bij die beweging. Ze dwingen ons om te vertragen, te proeven, te ervaren — iets wat in onze snelle wereld bijna zeldzaam is.
Wanneer je alles samenbrengt — honing, honingdauw, hakhoning, mede — ontstaat er een verhaal dat veel groter is dan het product zelf. Het is een keten van processen, van bloemen tot insecten, van raat tot fermentatie, van natuur tot kelder.
Honing is een onderwerp dat uitnodigt om vragen te stellen:
Wie zich verdiept in honing, merkt snel dat het geen simpel zoetmiddel is, maar een samenspel tussen natuur en tijd, tussen orde en chaos, tussen instinct en magie.
Honing — in elke vorm — vertelt ons iets essentieels. Het herinnert ons eraan dat sommige dingen niet sneller, goedkoper of efficiënter horen te zijn. Sommige dingen verdienen hun eigen ritme. En wanneer we dat ritme respecteren, krijgen we iets terug dat geen moderne industrie ooit volledig kan kopiëren.
Of je nu kiest voor een pure nectarhoning, een diepe honingdauwhoning of een fles mede die het beste van honing omzet in vloeibare alchemie — één ding blijft hetzelfde:
Je proeft niet alleen een product.
Je proeft een verhaal dat eeuwenoud is.
Sedert 2026 heeft Taranartos ook honing in het assortiment gekregen. Deze kan je hier terug vinden. We hebben een ruim assortiment aan honing en breiden deze nog systematisch uit. In ons aanbod hebben we al honing geoogst van bij Lavendel, rozemarijn, dennen, kastanje, linde, acacia , maar ook Ceder , sinaas en citroenbloesems. Een lokale honing is uit Wervikse geoogst, onze bloemenhoning.
Elke honingsoort heeft ook een uniek verhaal die je kan lezen op de potten. Het geeft je meer uitleg en beleving bij het gebruik van deze honingsoort.
Met kruik en vuur,
Kristof, Bezieler van Taranartos
